Leon Jan Wyczółkowski był jednym z czołowych malarzy okresu Młodej Polski. Jego prace wpisują się w nurt realistyczny w polskiej sztuce. Urodził się w 1852 w Hucie Miastowskiej koło Siedlec, zmarł w 1936 w Warszawie.
Artysta zasłyną malując pejzaże i sceny rodzajowe z silnymi efektami świetlnymi ("Rybacy"). Na krótko uległ wpływowi symbolizmu ("Druid skamieniały"). Późniejszą twórczość Wyczółkowskiego cechuje bogactwo środków formalnych. Znakomicie potrafił oddać urodę kwiatów i martwych natur. Sportretował niemal cały świat artystyczny Krakowa.
Talent artysty przejawiał się nie tylko w bogatym repertuarze przedstawianych tematów, ale również w szerokiej skali środków ekspresji oraz mistrzostwie w stosowaniu rozmaitych mediów i technik. Początkowo Wyczółkowski doskonalił swój warsztat w zakresie malarstwa olejnego, później zainteresował się rysunkiem pastelami, a od roku 1911 poświęcił się całkowicie grafice, stając się jednym z pionierów tej dyscypliny na gruncie polskiej sztuki.
Emitowane przez NBP, 5 grudnia 2007 roku, monety w wizerunkiem wybitnego artysty należą do serii „ Wybitni Malarze XIX/XX Wieku”.